مقدمه ای برنظریۀ M

برگرفته( بدون مجوز) از کتاب جهان های موازی، تالیف میچیو کاکو، مترجمان: ساناز ایزدیار و علی هادیان، نشر مازیار، صفحات 30-32، 1388
در حال حاضر، نظریۀ برجسته و در حقیقت تنها نظریۀ موجود که می تواند گوناگونی همه نیروهای جهان را توضیح دهد، همان نظریۀ ریسمان یا آخرین نسخۀ آن، نظریۀ M است. نام M از کلمۀ Membrane به معنی غشاء یا پوسته گرفته شده است، ولی همچنین می تواند به کلمات Mystery (رمز و راز)، Magic (سحر و جادو) یا حتی Mother (مادر) مربوط باشد. اگرپه نظریه ریسمان و نظریۀ M در واقع با هم یکی هستند، ولی نظریۀ M چارچوب پیچیده تر و رمیزآمیزتری دارد که نظریه های مختلف ریسمان را در خود جای می دهد.
حتی از زمان یونانیان باستان، فیلسوفان بر این باور بودند که مواد در سطوح نهایی خود از اجزای کوچکی به نام اتم ساخته شده اند. امروزه به مدد اتم شکن های قدرتمند و شتاب دهنده های ذره، می توان اتم را به اجزای آن، الکترون ها و ذرات هسته ای، شکست؛ که به نوبه خود می توانند به اجزای زیراتمی حتی کوچکتر نیز شکسته شوند. ولی به جای یافتن یک چارچوب ساده و شکیل، مشاهده پدیدار شدن صدها ذرۀ زیراتمی در شتاب دهنده ها باعث نگرانی شد: نوترینوها، کوارک ها، مزون ها، لپتون ها، هادرون ها، گلوئون ها، بوزون هایW و غیره. باور این مساله سخت است که طبیعت در ابتدایی ترین سطح خود جنگل انبوهی از اجزای زیراتمی عجیب و غریب به وجود آورد.
نظریۀ ریسمان و نظریۀ M ، هر دو براساس این ایدۀ زیبا و ساده بنا شده اند که تنوع گیج کننده اجزای زیراتمی که جهان را تشکیل می دهند، شبیه حالتی است که کسی با نواختن بر روی سیم های ویولون یا پوستۀ طبل، اصوات متفاوتی تولید کند. (البته باید توجه داشت که این ها ریسمان ها و پوسته های معمولی نیستند و در ابرفضای ((super space ده یا یازده بعدی واقع شده اند.
فیزیکدانان عموما» الکترون ها را، که کوچک و غیرقابل تجزیه هستند، به عنوان جزء اصلی ماده معرفی کرده اند. بدین ترتیب، فیزیکدانان مجبور شده اند برای هر کدام از صدها جزء زیراتمی، اجزای اصلی دیگری را معرفی کند، که این کار بسیار گیج کننده و پیچیده است. ولی براساس نظریۀ ریسمان، اگر یک ابرمیکروسکوپ می داشتیم که می توانستیم به کمک آن درون یک الکترون را مشاهده کنیم، می دیدیم که الکترون یک شیء نقطه ای نیست، بلکه یک ریسمان مرتعش کوچک است و تنها به دلیل عدم توانایی تجهیزات ما بصورت یک نقطه دیده می شود.
این ریسمان کوچک ، می تواند با بسامد یا فرکانس های مختلفی ارتعاش کند. اگر میزان کشش این رشته را تغییر دهیم، فوراگ بسامد ارتعاش آن تغییر می کند و به ذرۀ زیراتمی دیگری، مثلا» کوارک، تبدیل می ش.د. با این روش ما می توانیم این مجموعه ذرات زیراتمی را اینگونه تعریف کنیم: که آنها چیزی نیستند جز نت های موسیقی مختلف که توسط یک ریسمان مرتعش ایجاد می شوند. ما هم اکنون می توانیم صدها ذرۀ زیراتمی را که در آزمایشگاه مشاهده شده اند با یک جزء منفرد بنام ریسمان جایگزین کنیم.
در این ادبیات جدید، قوانین فیزیکی که پس از هزاران سال تجربه شکل گرفته اند، چیزی نیستند جز قوانین هارمونی که می توان برای ریسمان ها و پوسته ها نوشت. قوانین شیمی، ملودی هایی هستند که می توان با این ریسمان ها نواخت. بنابراین، جهان سمفونی این ریسمان ها است. و ذهن خدا، همان چیزی که اینشتین به روشنی در مورد آن نوشته بودف نوعی موسیقی کیهانی است که در سراسر فرافضا ( (hyper space طنین می اندازد. (سوال دیگری که در این مرحله به ذهن می رسد این است که : اگر جهان سمفونی ریسمان هاست، آیا آهنگ سازی هم دارد؟)
معادل موسیقیایی : همتای آن در نظریۀ ریسمان ها
نت نویسی : ریاضیات
سیم های ویولون: ابر ریسمان ها
نت ها: ذرات زیراتمی
قوانین هارمونی: فیزیک
ملودی ها: شیمی
جهان: سمفونی ریسمان ها (سازهای زهی)
افکار خدا: موسیقی طنین انداز در ابرفضا
آهنگ ساز: ؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s