بیستم آذرماه ۱۵۸۹ ایرانی، روزی که خلیفه المتوکل درخت ۴۰۰۰ ساله سرو کاشمر را برزمین زد!

برگه Persian Gulfفیسبوک
10801937_10153438446546111_232312715149277922_n
در چنین روزی، در ۱۱۵۳ سال پیش (بیستم آذرماه سال ۱۵۸۹ ایرانی[1]، برابر با۱۰ دسامبر ۸۶۱ میلادی)، خلیفه عباسی المتوکل دستور بریدن درخت سروی در کاشمر را داد، که ایرانیان بر این باور بودند، یک یاز دو درختی بوده است که اشو زرتشت نخستین پیامبر جهان، آنرا بدست خود کاشته بوده است.

چوب های این درخت غول پیکر و کهنسال را ۱۳۰۰ شتر با خود به بغداد بردند، ولی شب پیش از آنکه المتوکل چشمش بدان افتد، بدست فرزند خود به قتل رسید. تاریخ دقیق برزمین زدن این درخت ناروشن است ولی گمان می رود، دو الی سه ماه پیش از رسیدنش به بغداد در روز ۲۰ آذرماه ۲۴۰ خورشیدی، بریده شده است!

کسی دقیقا نمیداند سرو تا چند سال عمر میکند، ولی در پارک ملی سیرا نوادا در آمریکا درختان سرو ۳۲۰۰ ساله ای که و به بلندی ساختمانهای ۲۰ طبقه وجود دارند (در تصویر)، که این خود ثابت میکند، درخت ۴۰۰۰ سال سرو کاشمر میتوانسته وجود داشته باشد. گیاهشناسان بر این باورند که هر چه از عمر این درخت بگذرد، پنهای آن گسترده تر و به بلندیش می افزاید، که میتواند همانند یک آسمانخواش سر به آسمان کشد![2]

رونوشتی از تاریخچه این درخت که برای مردمان آنزمان مقدس بشمار میرفته را از کتاب «دانشنامه مزدیسنا» نوشته انوشه روان «دکتر موبد موبدان جهانگیر نوشيروان اوشیدری» در اینجا میگذاریم.

ادمین خلیج فارس

———————

گویند اشو زرتشت، دو درخت سرو به طالع سعد در دو محل به دست خود کاشت، یکی در دهکده ‹کشمر› (کاشمر) و دیگری در دهکده ‹فریومد› از روستاهای توس (طوس) خراسان. بمرور این دو درخت بلند و ستبر و پرشاخ شده و دیدن آن موجب شگفتی بینندگان میشد.چون وصف این سروها در مجلس متوکل عباسی، خلیفه عهد، بیان شد، او که مشغول به عمارت در جعفریه سرمن رای، مشهور به سامره بود به خاطرش افتاد که آن سرو را قطع کرده، به بغداد بیاورند.

یکی سرو آزاده را زردهشت
به پیش در آذر اندر بکشت
نبشتش بر آن زاد و سرو سهی
که پذرفت گشتاسب دین بهی
فرستاد هرسو به کشور پیام
که چون سرو کشمر به گیتی کدام
زمینو فرستاد زی من خدای
مرا گفت از اینجا به مینو گرای
کنون جمله این پند من بشنوید
پیاده سوی سرو کشمر روید

در کتاب ثمارالقلوب خواجه ابومنصور ثعالبی چنین آرد: که این دو درخت سرو کاشمر و سرو فریومد گشتاسب ملک فرمود تا بکاشتند. متوکل علی الله جعفربن المعتصم خلیفه را این درخت وصف کردند و او بنای جعفریه آغاز کرده بود. نامه نوشت به عامل نیشابور خواجه ابوالطیب و بامیر طاهربن عبدالله بن طاهر که باید آن درخت (سرو کاشمر) ببرند و بر گردون نهند و به بغداد فرستند و جمله شاخ های آن در نمد دوزند و بفرستند تا درودگران در بغداد آن درخت راست باز نهند و شاخ ها به میخ به هم باز بندند چنانکه هیچ شاخ و فرع از آن درخت ضایع نشود تا وی آن ببیند آن گاه در بنا به کار برند. پس گبر گان (زرتشتیان) جمله جمع شوند و خواجه ابوالطیب را گفتند ما پنجاه هزار دینار زر نیشابوری خزانه خلیفه را خدمت، کنیم در خواه تا از این بریدن درخت درگذرد چه هزار سال زیادت است تا آن درخت کاشته اند و این در سنه اثنتین و ثلاتین و مأتین بود و از آن وقت که این درخت کشته بودند تا بدین وقت هزار و چهارصد و پنج سال بود، و گفتند که قلع و قطع این مبارک نیاد و بدین انتفاع دست ندهد. پس عامل نیشابور گفت متوکل نه از خلفا و ملوک بود که فرمان وی ردّ توان کرد.

پس خواجه ابوالطیب امیر عتاب ورقاأالشاعر الشیبانی را که از فرزندان عمر و بن کلثوم الشاعر بود بدین عمل نصب کرد و استادی درودگر بود. در نیشابور که مثل او نبود او را حسین نجار گفتندی. مدتی روزگار صرف کردند تا اره آن بساختند و اسباب آن را مهیا کردند و استداره ساق این درخت چنانکه در کتب آورده اند مساحت بیست بیست و هفت تازیانه بوده است. هر تازیانه رشی و ربعی بذارع شاه. و گفته اند در سایه آن درخت زیادت از هزار گوسفند گرفتی و وقتی که آدمی نبودی و گوسفند و شبان نبودی و حوش و سماع آنجا آرام گرفتندی و چندان مرغان گوناگون بر شاخ ها مأوی داشتند که اعداد ایشان کسی در ضبط حساب نتواند آورد.

چون بیوفتاد در آن حدود زمین بلرزید و کاریزها و بناهای بسیار خلل کرد و نماز شام انواع و اقسام مرغان بیامدند چندانکه آسمان پوشیده گشت و به انواع اصوات خویش نوحه و زاری می کردند بر وجهی که مردمان از آن تعجب کردند و گوسفندان که در ضلال آن آرام گرفتندی همچنان ناله و زاری آغاز کردند.پانصد هزار درم صرف افتاد در وجوه آن تا اصل آن درخت از کشمر به جعفریه بردند و شاخ ها و فروع آن بر هزار و سیصد اشتر نهادند.
آن روز که بیگ منزلی جعفریه رسید آنشب غلامان متوکل را بکشتند و آن اصل سرو ندید و آن برخورداری نیافت. و این بود شب چهارشنبه لثلاث خلون من شوال سنه اثنتین و ثلاثین و مأتین. باغر ترکی با جماعتی از غلامان به اشارت منتصر قصد متوکل کردند و متوکل در مجلس لهو نشسته بود و آن (درخت) در یک منزلی جعفریه بماند تا عهدی نزدیک. و در آن سال والی نیشابور که آن فرمود ابوالطیب طاهر و هر که در آن سعی کرده بود جمله پیش از حولان حول هلاک شدند. درودگر و آهنگر و شاگردان و اصحاب نظاره و ناقلان آن چوب هیچ کس نماندند و این از اتفاقات عجیبه است…(بنقل از کتاب ثمارالقلوب خواجه ابومنصور ثعالبی)

این چنین گفته شده بود که اگر کسی دستور به بریدن یکی از این دو سرو دهد و یا ریشه آنرا ببیند (آنرا قطع کند) بلافاصله خواهد مرد و متوکل نیز بدست فرزندش (۲۱ آذرماه ۲۴۰ خورشیدی) کشته شد.

باید دانست که درخت سرو از دیر باز علامت و نشانه ایران باستان بوده .اینکه در قالیها، فرشها و غیره نقش سروهای شاخه برگشته بسیار دیده میشود، بقایای آثار همان سنت ملی است (سرو نماد ملت ایران است، چنان که جبر زمانه سر او را خم کرده اما در مقابل انیران کمر خم نکرده و استوار است). در کاشمر مناره ای است به نام مناره کاشمر که هنوز باقی است.سالها پیش، مرزبان خسرویان پیرو گفته برخی از افراد محل آن را آرامگاه زردشت (زرتشت) دانست که صحت آن به ثبوت نرسیده است (البته چنین حدسی نیز در مورد مزارشریف واقع در افغانستان زده میشود و برای همین بدان مزار شریف میگویند). در اطراف و اکناف ایران، بویژه نقاط ییلاقی، درختهای کهنی است که مردم آنرا هزار ساله و شاید بیشتر میدانند و آنها را جمشیدی میگویند.

کسی دقیقا نمیداند سرو تا چند سال عمر میکند، ولی در پارک ملی سیرا نوادا در آمریکا درختان سرو ۳۲۰۰ ساله ای که و به بلندی ساختمانهای ۲۰ طبقه وجود دارند، که این خود ثابت میکند، درخت ۴۰۰۰ سال سرو کاشمر میتوانسته وجود داشته باشد.

یاری نامه (منابع، ارجاعات و توضیحات)
________________________________

1 – سرآغاز گاهشماری ایرانی بایستی از بنیانگذاری نخستین دولت ایرانی در سال ۷۲۸ پیش از میلاد، بدست پادشاه بزرگ ایران، دَهیوکَ (دیااکو) باشد! شوربختانه در زمان نظام پیشن و در زمان تغییر گاهشماری هجری خورشیدی به یک گاهشماری ایرانی، سرآغاز گاهشماری را تاجگذاری کورش بزرگ در سال ۵۵۹ پیش از میلاد برگزیدند، که با آنکه انگیزه آن روشن و قابل تجلیل و بخاطر منش و کردار آزادیخواهانه کورش بزرگ بوده است، ولی با اینکار، عملا و ندانسته بیش از ۱۶۹ سال از تاریخ کشورمان و دودمان ایرانی مادها را از گاهشماری و تاریخ کشورمان حذف کردند! بهرروی، به امید روزی که گاهشماری ایرانی، در کشور رسمی و جایگزین گاهشماری بیگانگان گردد.

2 – http://www.dailymail.co.uk/…/Giant-sequoia-National-Geograp…

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s