پارادکس هایی در درک ما از جهان- نوشته اریون جونز

Paradoxes Define Our Understanding of the Universe; by Orion Jones
http://bigthink.com/ideafeed/paradoxes-define-our-understanding-of-the-universe
cosmosنظریه هایی که فیزیکدانان طی قرن ها در توضیح درک ما از جهان انباشته اند نهایتا متناقض هستند. زمانی که نظریه هایی که حرکت اشیا را، اینجا روی کره زمین توضیح می دهند برای اجرام کیهانی بزرگتر بکار می بریم این قوانین شکسته می شوند.
اینجا برخی از پارادکس های گیج کننده ای که اخیرا بر فیزیک حکمفرما شده مطرح می شود:
1. داده های مبتنی بر مشاهده ها نشان می دهد که جهان در حال گسترش است. برای مثال، کهکشان هااز یکدیگر دور می شوند. اما کهکشان ها شامل کهکشان خودمان در فضا ثابت هستند. پس این کهکشانها نیستند که در خلا فضا که منشا حرکت است از هم فرار می کنند بلکه این خود فضا ست که گسترش می یابد و کهکشانها را به جلو عقب می راند. شوربختانه، آفرینش فضا یک پدیده ی فیزیکی نیست که تحت آزمون قرار گرفته باشد یعنی ما نمی توانیم صحت و سقم وقوعش را بررسی کنیم.
2. با اتکا به تکنیکی موسوم به جابجای بسوی طیف سرخ([1] Redshift)، می توانیم ببینیم که هر قدر شیئی دورتر از زمین باشد سریعتر از ما دور می شود. جهان با نرخی شتابنده، گسترش می یابد. اما چه نیرویی مسبب این شتاب است؟ قانون بقای انرژی می گوید که انرژی را نمی توان از هیچ بوجود آورد. این مساله با فرض انرژی تاریک «حل می شود»، و هر کس که بتواند برای نخستین بار توضیح دهد که انرژی تاریک چگونه کار می کند از پیش جایزه نوبلی را بنام خود کرده است.
3. یک بحث اساسی نظریه ی نسبیت انیشتین این است که جهان یکنواخت است، یعنی اگر بصورت یک کل در نظر گرفته شود از هر نقطه ای که ناظر به آن نگاه کند یکسان بنظر می رسد.
اما این امر با داده های مشاهداتی که با قانون هابل تناقض دارد، نمی خواند. قانون هابل می گوید که «جابجایی بسوی طیف سرخ»در مقیاس کیهانی یک شیئی، بطور خطی متناسب با فاصله اش از زمین است.»
باور به اینکه پیشرفت هایی که در صدسال گذشته انجام شده، چشم انداز کهکشانی ما را روشن کرده و نظریه های بنظر یگانه ی مهبانگ تمامی رویدادهای کیهانی را پوشش می دهد فریبنده است. اما کیهان شناسی نوین هنوز توضیحی برای رویدادهای جدی قابل مشاهده ندارد.
—————————-
[1] Redshift: جابجای بسوی طیف سرخ:جابجایی بسوی طول موج های بلاتر در طیف نمایی که توسط یک جرم آسمانی ساتع می شود(وقتی این جرم اسمانی از یک نقطه رصد دور می شود)
[2] Hubble law:سرعتی که کهکشان های دور از زمین دور می شوند متناسب با فاصله شان از ناظر است.

.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s