تیتان: حقایقی درباره بزرگ ترین ماه سیاره ی کیوان

Titan: Facts About Saturn’s Largest Moon
by Nola Taylor Redd, SPACE.com Contributor | February 04, 2015
http://www.space.com/15257-titan-saturn-largest-moon-facts-discovery-sdcmp.html?cmpid=514630_20150215_40017856&adbid=10152640598616466&adbpl=fb&adbpr=17610706465
titan-3
تیتان، بزرگ ترین ماه کیوان(زحل) که از لحاظ بزرگی در سامانه ی خورشیدی ما، دومی و بعد از گانیمید هرمزد (مشتری) قرار دارد. تیتان تنها ماه در سامانه ی خورشیدی با ابرها و یک جو متراکم سیاره مانند می باشد. دانشمندان معتقدند که شرایط روی تیتان مشابه زمین در سال های اولیه ی خود است(تفاوت اصلی در این است که زمین به خورشید نزدیک تر است و همیشه گرم تر بوده است). مطابق با ناسا، «از بسیاری جهات، بزرگ ترین ماه کیوان، تیتان یکی از شبیه ترین دنیاهای شبیه زمین است که ما تا این تاریخ یافته ایم.»
(تیتان، توسط اخترشناس هلندی کریستین هیگنز (Christiaan Huygens) در 1655 کشف شد. کاوشگر مه نشینی که در درون فضاپیمای ناسا، کاسینی(Cassini)، توسط آژانس فضایی ارپایی به ماه فرستاده شده به افتخار او، هیگینز نامیده شد.)
titan-2
وضعیت تیتان
قطر: 3200 مایل(5,150 کیلومتر)، در حدود نصف اندازه ی زمین و تقریبا به بزرگی بهرام(مریخ)
دمای سطحی:منهای 290 درجه ی فارنهایت (منهای 179 درجه ی سیلیسیوس)، که اب را به اندازه ی صخره سخت می سازدو سبب می شود متان به حالت مایع یافت شود.
فشار سطحی: کمی بالاتر از فشار سطحی زمین. فشار زمین در سطح دریا یک بار است در حالی که در تیتان 1.6 بار است.
دوره مدارگردی (تناوب اوربیتالی): 15,945 روز.
تیتان از یک استوره ی یونانی می آید. تیتان ها، خدایان ارشدی بودند که پیش از به قدرت رسیدن المپین ها بر جهان حکم می راندند.
قطر تیتان پنجاه درصد بزرگتر از قطر ماه زمین است. تیتان بزرگ تر از سیاره ی تیر(عطارد) است ولی جرم آن نصف جرم تیر است. مناطق مرتفع تیتان کم ارتفاع تر از مناطق مرتفع زمین است. بزرگ ترین کوهستان های آن فقط چند صد یارد ارتفاع دارند. جرم تیتان بیشتر از آب به شکل یخ و ماده سنگلاخی تشکیل شده است. تیتان فاقد میدان مغناطیسی است.
titan-5
جو تیتان
یک مه نارنجی تیتان را احاطه کرده که سطح آن را برای دانشمندان زمین تا ماموریت کاسینی، بصورت یک راز نگاه داشته بود. جو تیتان تا 370 مایل امتداد دارد (در حدود 600 کیلومتر)، که آن را کمی بلندتر از جو زمین می سازد. از آنجا که حو بسیار بالاست، برای مدتها تصور می شد که تیتان بزرگ ترین ماه در سامانه ی خورشیدی است. تا 1980 که ویجر(Voyager) آن قدر نزدیک بود تا کشف کند تیتان در واقع کوچک تر از گانیمید است.
جو تیتان فعال و پیچیده است و بیشتر از نیتروژن(95 درصد) و متان(5 درصد) تشکیل شده است. همچنین در تیتان درصدی از مولکول های آلی هست که حاوی کربن و هیدروژن، می باشند و اینکه اغلب شامل اکسیژن و سایر عناصرمشابهی هستند که در جو زمین می توان یافت و برای زندگی حیاتی است.
یک راز حل نشده درباره ی جو تیتان هست:از آنجا که متان توسط نور خورشید تجزیه می شود، دانشمندان معتقدند که منبع دیگری برای پر کردن مجدد آنچه که از دست می رود وجود دارد. یک منبع بالقوه برای متان، فعالیت آتش فشانی است اما این امر، هنوز باید تایید شود.
titan-7
جزیره اسرارآمیز
دریاچه های متانی فراوانی در تیتان هست که بیشتر نزدیک قطب جنوبی متمرکز شده اند. در 2014، دانشمندان ویژگی گذرایی یافتند که به شوخی «جزیره اسرارآمیز» نامیدند. جیسن هوفگارتنر( Jason Hofgartner)، یک دانشمند نجوم در دانشگاه کرنل(Cornell) در سال2014 گفته است«آنچه که تصور می کنم ویژگی خاص تیتان باشد وجود متان مایع، دریاچه ها و دریاهای متانی در آن است که آن را تنها دنیای دیگری در سامانه ی خورشیدی می سازد که مایعات پایدار بر سطح خود دارد. تیتان نه تنها دارای دریاچه ها و دریاهای متانی اس بلکه رودخانه ها و حتی باران متانی هم دارد. تیتان چیزی را دارد که ما آن را چرخه ی آبی می نامیم و می توانیم آن را به موازات پرخه ی ابی زمین مورد مطالعه قرار دهیم- و تیتان تنها جایی است که می دانیم می توانیم چنین کنیم. »
مناطق بزرگی از سطح تیتان با تپه های شنی و ریگ روان متشکل از هیدروکربن پوشانده شده است. شن های روی تیتان شبیه صحرای نامیبیا در افریقاست.
از آنجا که متان بصورت مایع روی تیتان وجود دارد، تبخیر شده و ابرها را شکل می دهد که گاهگاهی سبب باران متانی می شود. ابرهایی از یخ متان و گاز سیانید روی سطح این ماه شناورند.
اسکات ادگینگتون(Scott Edgington) دانشمند و معاون پروژه کاسینی ناسا می گوید«تیتان با فرایندهای طبیعی مشابه با فرایندهای روی زمین همچنان ما را شگفت زده می سازد، با وجود این مواد متفاوتی از آب آشنای ما در زمین در این فرایندها شرکت دارند.»
نور خورشید در تیتان تیره و ترا است و آب و هوا بیشتر با تغییرات در مقدار نوری که فصول را همراهی می کند حاصل می شود.
داده ها همچنین خبر از یک اقیانوس مایع زیر سطحی میدهد که هنوز تایید نشده است.
همان گونه که سیاره های بیشتری خارج از سامانه ی خورشیدی یافت می شود، تیتان بعنوان مدلی از اجرام آسمانی ابری بکار می رود. بررسی جو این ماه به دانشمندان کمک کرده جو این سامانه های دوردست را درک کنند.
تایلر رابینسون(Tyler Robinson ) از مرکز تحقیقاتی امس ناسا می گوید «معلوم شد شما می توانید مطالب زیادی از نگاه کردن به غروب آفتاب بیاموزید.»
saturn-jpl
فضاپیمای کاسینی در تیتان
فضاپیمای کاسینی اخیرا در وسط دومین ماموریت خود بنام نقطه انقلاب(Solstice) در کیوان بوده است. ماموریت اولیه ی کاوشگرکه اعتدال(Equinox) نامیده شد، اکشتاف سامانه ی کیوانی را هدف گرفته بود و در ژوئن 2008(خرداد 1387) بعد از چهار سال مدارگردی در این سیاره ی حلقه دار پایان یافت. آنگاه ماموریت فضاپیما تمدید شد، با ماموریت فعلی نقطه انقلاب که انتظار می رود تا 2017 بطول بیانجامد، هنگامی که مطابق این نام، انقلاب کیوانی روی می دهد.
فضاپیمای کاسینی در 1997 (1376)پرتاب شد و کاوشگر هیگنز را حمل می کرد که توسط آژانس فضایی اروپایی ساخته شده بود. هیگنز برای مطالعه ی تیتان با فرود بر سطح این ماه کیوان تجهیز شده بود و نتایج شگفت انگیزی را بدست داد.]
کاسینی در سال 2004 ب مدار دور کیوان رسید و کاوشگر هیگنز در 14ژانویه ی 2005 با چتر نجات بر تیتان فرود آمد. بدلیل مشاهدات هیگنز، تیتان در اولویت اول دانشمندان قرار گرفت. این ماموریت به نتایجی عالی دست یافت نظیر بدست آوردن تصاویری با وضوح و تفکیک پذیری بالا از سطح این ماه.
در حین ماموریت اولیه و تمدید آن، کاسینی توانست به داده های بنیادی درباره ی ساختار تیتان و شیمی آلی پیچیده آن دست یابد. بدلیل یافته های کاسینی است که داشنمندان گمان می برند یک اقیانوس درونی متشکل از آب و آمونیاک در آن وجود دارد.
تمرکز این ماموریت تا آنجا که به تیتان مرتبط است یافتن نشانه های از تغییرات فصلی و فعالیت آتش فشانی است.
titan-salty-ocean-cassini
امکان حیات
تصور می شود شرایط روی تیتان می تواند در آینده ای دور، قابلیت سکونت بیشتری داشته باشد. اگر خورشید دمای خود را افزایش دهد (شش میلیارد سال دیگر از حالا) و تبدیل به یک غول قرمز شود، براساس برخی الگوها، دمای تیتان می تواند آن قدر افزایش یابد که اقیانوس هایی روی سطح آن وجود داشته باشند. اگر چنین امری روی دهد، شرایط در تیتان شبیه شرایط زمین، مطلوب خواهد بود.
آزمون های تجربی روی زمین دال بر آن است که تیتان بیش از آنچه که قبلا تصور می شد قابلیت سکونت داشته باشد. موادشیمیایی آلی پیچیده که پیش از این تصور می شد در ارتفاع، در جو شناور باشند ممکن است نسبت به آنچه که برآورد شده بود، نزدیک تر به سطح باشند.
مورتی گودی پاتی (Murthy Gudipati)، در JPL می گوید «دانشمندان پیش از این تصور می کردند که هر قدر به سطح تیتان نزدیک تر شویم، شیمی جو تیتان اساسا بی اثر و راکد باشد. آزمون های تجربی ما شنان می دهد که این امر واقعیت ندارد. همان نوع نوری که شیمی ریستی را روی سطح زمین هدایت می کند می تواند در تیتان نیز عمل کند گرچه تیتان نور بسیار کمتری از خورشید می گیرد و بسیار سردتر است. تیتان یک غول خفته در جوی پست تر نیست اما حداقل در فعالیت شیمیایی خود نیمه بیدار است.»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s