چگونه جانوران، از شامپانز ها تا زنبورها و باکتری ها، انتخابات برگزار می کنند-رابرت جان یانگ

From Chimps To Bees And Bacteria, How Animals Hold Elections; May 6, 2015 | by Robert John Young
http://www.iflscience.com/plants-and-animals/chimps-bees-and-bacteria-how-animals-hold-elections
image-20150505-933-1mhkm7d(تعهد مانیفست :پرتقال رایگان برای همه)
بسیاری از مردم انتخابات را کسالت بار می یابند، اما هیچ مساله ملال آوری درباره ی مانور سیاسی که در دنیای جانوران روی می دهد وجود ندارد. در دنیای طبیعی، نیرنگ برای کسب امتیاز، چه آگاهانه باشد چه بدون فکر قبلی، می تواند مساله ی مرگ یا زندگی باشد.
شامپانزه ها، نزدیک ترین خویشاوندان ما بسیار سیاسی هستند. آنها آنقدر باهوش هستند که درک کنند در دنیای طبیعی، قدرت بی رحمانه فقط شما را تا آنجا یم رساند که به سرکردگی گروه اجتماعی برساند و باقی ماندن در آنجا نیازمند نیرنگ سیاسی است.
این امر همه شا درباره یافتن دوستان و نفود یر دیگران است. شامپانزه ها با تیمار یکدیگر با هم دوست می شوند و پیمان می بندند؛ این رفتار بویژه در نرهایی که در رویای رهبری گروه هستند برجسته است. در زمان مشاجره آنها دوستانشان را برای یاری فرا می خوانند یا هنگامی که احساس می کنند یک کودتا علیه شان می تواند موفق باشد. و گروه حاکم یا موقعیتش را تثبیت می کند یا گروه جدیدی کنترل گروه را بدست می گیرد – اما داشتن وزن از لحاظ تعداد معمولا برای موفقیت حیاتی است.
Screen Shot 2015-05-06 at 1.53.04 PM(تو رای مرا داری)
در گذشته در دهه 1980، کارشناس پستانداران(primatologist ) فرانتس دی وال(Frans de Waal) هلندی شش سال را به مطالعه در بزرگترین جرگه ی در اسارت، برای نگارش کتاب کلاسیکش درباره سیاست ورزی شامپانزه ها گذراند. خیلی زود دریافت که علاوه بر تشکیل دسته ها، سیاست ورزی شامپانزه ها هنوز تاحدی پرخاشگرانه است.
انسان ها در جوامع مدرن تا حدی زیادی بدست گرفتن قدرت ستیزه جویانه را با رای گیری جایگزین کرده اند. با این همه شامپانزه ها در یک جامعه ی دمکرات زندگی نمی کنند. برای آنها، ساختار اجتماعی گروه حاکم معمولا براساس سلسله قدرت با یک نر بر راس آن است جایی که افراد حاکم بهترین دسترسی را به منابع موجود دارند-معمولا خوراک و شامپانزه های ماده.
در بسیاری از گونه های پستانداران، اعضای گروه حاکم، خویشاوند هم هستند. به نوبه ی خود، پیمان های قدرت بین افراد براساس نوع دوستی دو جانبه است- اصطلاحا « تو پشت مرا بخاران و من پشت تو را می خارانم». آیا این به گوش آشنا نمی رسد.

پستانداران آنارشیست
با این همه گونه های خاصی همیشه نیازمند یک گروه حاکم یا یک رهبر کاریماتیک نیستند و حتی میان پستانداران اجتماعی، ما مثال هایی از سازمان های بدون رهبر داریم.
میوریک ها(Muriquis) یا میمون های عنکبوتی پشمالو در جنوب شرقی برزیل در گروه های اجتماعی بزرگ زندگی می کنند و با وجود این رهبری ندارند. نرها بر سایرها نرها یا ماده ها ریاست نمی کنند و هیچ سلسله مراتب حاکمی وجود ندارد-یک جامعه کاملا برابری طلب. آنها پستاندارن بسیار صلح طلبی هسند. نرها حتی برای فرصت جفت گیری با یک ماده ی پذیرنده، در صف منتظر می مانند.
image-20150505-12368-1nedjk8
( میوریک-شاه تاب خورهای برابری طلب)
خویشاوند بسیاری از گونه های پستانداران، میوریک ها وقت زیادی صرف تیمار یکدیگر یا سایر فعالیت های اجتماعی نمی کنند که ممکن است نشان از یک سامانه ی سیاسی ضعیف باشد. اما این تصور بیش از حد ساده انگارانه است زیرا فرد از طریق در آغوش گیری گروه با جامعه معاشرت می کند و تجزیه و تحلیل شبکه ی اجتماعی، اهمیت نقش های افراد معینی را تایید می کند. برای مثال، هرقدر یک نر بیشتر با مادرش به سر برد، «معرفی های» بیشتری به ماده های غیرمرتبط خواهد داشت و بچه های بیشتری را بزرگ می کند.

رای گیری ها در باکتری ها
هنگامی که انتظار داریم پستانداران خویشاوند ما تا حدی «سیاست ورزی» قابل شناسایی نشان دهند،درک این که این رفتار در پادشاهی جانوران و فراتر از آن تعمیم دارد،حیرت انگیزتر است.
باکتری ها ارگانیزم های سادهی میکروسکوپی هستند و حتی در این شکل ناچیز موجودیت، افراد تلاش می کنند و سایرین را در پیروی از اقادمات خود تحت نفوذ می گیرند. البته آنها رهبری ندارند اما بجای آن در یک سامانه ی غیرمتمرکز زندگی می کنند جایی که تصمیم ها از طریق یک سامانه ی شبیه سازی و پاسخ ها مرتبط با تراکم جمعیت گرفته می شود که بعنوان احساس حدنصاب(تشخیص اکثریت) معروف است.
رای گیری باکتری ها از طریق آزادسازی موادشیمیایی حاوی پیام است و آنها قادرند تعداد موادشیمیایی آزاد شده(رای های داده شده) را بشمارند. برای مثال، باکتری های بیماری زا باید زمانی که می خواهند عفونی شوند(از میزبان خود بهره برداری کنند) رای گیری کنند؛ یعنی زمانی که هماهنگ و مشترک با هم عوامل بیماری زا ( مواد شیمیایی) را آزاد می کنند. با اقدام هماهنگ آنها بر سامانه ی ایمنی میزبان فائق آمده و بدین ترتیب می توانند در آن ساکن شوند.
بیشر سامانه های «سیاسی» غیرمتمرکز معروف در حشرات اجتماعی نظیر زنبورها و مورچه ها وجود دارد. زنبورها برخی اوقات نیازمند یافتن یک محل جدید برای لانه شان هستند و آنها نیز برای تصمیم گیری درباره ی محل از احساسا حد نصاب (تشخیص اکثریت) استفاده می کنند. افراد می روند و محل های بالقوه را جستجو می کنند و در زمان بازگشت به لانه آنها برای نشان دادن محلی که یافته اند، رقص معروف خود را اجرا می کنند.
با این همه اگر محلی که زنبور یافته کیفیت ضعیفی داشته باشد خیلی سریع رقصش ا متوقف می کند. اعضایی که اصرار بیشتری دارند- آنها که بلندتر و طولانی در صحنه فریاد می کشند-تعداد بیشتری از پیروان را برای محل پیشنهادی برای لانهی جدید بدست می آورند. این پیروان که از محل بالقوه ی لانه ی جدید بازمی گردند فعال سیاسی شده و رقص/رای خود را به موضوع هدف می افزایند تا زمانی که یک پیروزی قطعی برای یک محل برای لانه ی جدید حاصل شود.
آنچه این مثال ها به ما نشان می دهند این است که سیاست ورزی همه جا هست: از باکتریها در بدن مان تا جانوران در دنیای اطراف مان. چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم هیچ گریزی از سیاست ورزی نیست.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s