وضعیت بیماری آبله در سقز – ۱۳۲۷

از گروه تاریخ و فرهنگ ایران زمین-فیسبوک

بن مایه : خاطرات سفر آذربایجان و کردستان ۱۳۲۷

نگارش : محمد رضا خلیلی عراقی

بهداری در آذربایجان وجود ندارد و دوا همچون کیمیائی ایست که دست انسان به دامانش نمیرسد.

در دهات آذربایجان هر کس که تازه وارد است و کیف در زیربغل داشته باشد مردم خیال میکنند دکتر است و از گوشه و کنار برای درمان درد خود به او مراجعه میکنند .

در سفر دوم که به آذربایجان داشتم گذرم به سقز افتاد .در این شهر و حوالی ان چند ماه است پیرزنی کولی به قصد مایه کوبی آبله اطفال به دهات سرکشی نموده و آبله کودکان را می کوبیده است .این کولی به هر ده که وارد می شده است کودکان ده قبلی شروع به مردن می کردند و پس از مدتی تفحص معلوم می شود که مایه آبله زن کولی بدون انکه سوء نظری در کار باشد مسموم بوده و در نتیجه این بی احتیاطی هفتصد کودک بینوا که بایستی در اینده خانواده هائی را تشکیل دهند چشم از دنیا پوشیده اند و هیچکس هم مسئول مرگ انها نیست.

بودجه وزارت بهداری به جای اینکه صرف میز و صندلی شود بایستی برای جلوگیری از مرگ این بیچارگان و بی پشتیبانان به مصرف برسد

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s